DISQUS

A20-test: Do’s en don’ts bij communities

  • Ton Zijlstra · 5 months ago
    Een andere les die ik trek is het vermijden van verwarring door zorgvuldiger woordgebruik.
    Community is de groep mensen, en niet het platform of ander instrument dat je inzet om die mensen met elkaar in contact te brengen. Een community 'zet je' dan ook wat mij betreft niet 'in', een platform wel, en dan t.b.v. een community.
    Nancy White is een uitstekende bron van tips, informatie en inzichten, met name over het on-line faciliteren van communities.
  • Sanne Roemen · 5 months ago
    Dat is mooi, wat je daar zegt. Goed om expliciet te benoemen.
  • herko coomans · 5 months ago
    Goed artikel dit! Ik zou hier graag mijn eigen ervaringen en adviezen aan toe willen voegen :-)

    Ik ben 5 jaar lang actief lid, en zelfs coordinerend lid van een groot internationaal -niet verder te benoemen- open source software community geweest (50.000+ leden, 10.000 bezoekers/dag), en heb daar heel veel geleerd over hoe het niet moet, en ook nog iets over hoe het wel moet.

    les 1. De community bestaat niet. En al helemaal niet als eigen entiteit. Het is een veel gehoorde misvatting dat als je iets in een community 'gooit' dat het dan vanzelf opgepakt wordt. Dat is ongeveer hetzelfde als het stimuleren van de democratie in Irak door er pleinen aan te leggen, en vervolgens een stapel papier. Ik denk dat deze misvatting zijn oorsprong vindt in het feit dat veel communities eigenlijk alleen maar websites zijn, en met een website kan je interacteren. Dan geldt dat website=community. Maar de community is, zoals Ton ook hierboven aangeeft, de groep mensen, en niet het platform.

    Deze les wordt vaak hard geleerd, maar heeft wel vergaande consequenties.

    les 2. de community is niet zelf-sturend or -organiserend.
    In mijn ruime ervaring met het opzetten, beheren en zelfs een beetje motiveren van communities ben ik menigeen dode community tegen gekomen. Als les 1 in acht genomen wordt, is er iemand die iets in de community *organiseert*. Ik heb dat voor mijn werk destijds vergeleken met het organiseren van een evenement: je hebt een duidelijk onderwerp en gewenst resultaat, je nodigt mensen uit die voor beweging en dynamiek moeten worden, je hebt een heldere doelgroep en kunt aan hen duidelijk maken wat er voor hen in zit, je hebt een begin en een eind, en met het resultaat gaat iets gebeuren.
    Als jij de straat voor je huis gaat aanvegen, dan is dat nog geen opschoonactie van de hele buurt, en zo is het ook op het web. Als jij de opschoonactie gaat organiseren (met een buurtbarbeque aan het eind of zo), dan wordt het wél een gemeenschaps-inspanning. Dus: een actieve community betekent veel organiseren en hard werken.

    les 3. een onderwerp is niet genoeg.
    Dit is een les uit de open source software wereld. Daar werken communities omdat ze een gezamenlijk *doel* hebben, en dat doel is zichtbaar en herkenbaar. Als je aan de Firefox browser werkt, dan kan je zelf -net als iedereen- uiteindelijk met het resultaat werken. Als je voor je eigen Wordpress blog een functie toevoegt, dan is die gelijk voor anderen te gebruiken.
    Meestal is er wel een ideele motivatie, een Hoger Doel (de slogan van Mozilla Firefox is 'I support the open web'), maar dat is niet de reden voor het succes. Het is het resultaat, en de bruikbaarheid van het resultaat, dat van belang is.

    les 4. many eyeballs make... many eyeballs.
    Eric F. Raymond, een van de grondleggers van de open source software gedachte, schrijft in zijn Cathedral and the Bazaar manifest dat open source communties werken omdat 'many eyeballs make all bugs shallow'. Hoe meer mensen er naar kijken, hoe groter de kans dat alle fouten gevonden worden. Theoretisch zal dat kloppen, maar in de praktijk blijkt daar maar erg weinig van waar. Ruben van Wendel de Joode heeft een uitstekende proefschrift geschreven over het managen van open source communities, en ook hij herkent dat er maar een klein deel van de gemeenschap zich zo betrokken voelt dat zij zich ook in zetten voor het Hogere Doel, en dus actief worden in de community. Maar ook hier speelt kwaliteit een grotere rol dan kwantiteit. Dus niet de hoeveelheid leden is belangrijk, maar de kwaliteit van je leden. En leden van een goede kwaliteit krijg je door te organiseren.

    Hopelijk hebben jullie hier nog iets aan!

    Herko
  • Sanne Roemen · 5 months ago
    Herko, dankjewel! Mooie uitgebreide aanvulling. Ik zie als rode draad in je punten dat het organiseren van de groep mensen heel erg belangrijk is. Is het in jouw ervaring iets waar je na verloop van tijd minder in kan investeren? Of kan je organisatietaken aan leden van de community uitbesteden? Maakt het uit of een community manager betaald wordt?
  • Herko · 5 months ago
    Sanne, goeie vragen. Het klopt dat het organiseren van de groep mensen erg belangrijk is. En daar kan na verloop van tijd _niet_ minder in geïnvesteerd worden, maar het hoeft niet steeds door dezelfde personen of groep te gebeuren. Sterker nog, ik zou er juist voor pleiten dat door zoveel mogelijk verschillende mensen te laten doen. Organisatietaken worden niet uitbesteed, want iedereen is onderdeel van de community (het is zelfs geen inbesteden, want iedereen is potentieel de opdrachtgever/actiehouder).

    Dat neemt niet weg dat het goed kan zijn staftaken en een aanjaagfunctie te beleggen bij een persoon. Wel met het gevaar dat de community lui wordt, en het een ego-show gaat worden.
  • Davied van Berlo · 5 months ago
    Goede aanvullingen, Herko. Erg lezenswaardig en herkenbaar.

    Ik vond het boek dat een paar dagen geleden op de site werd uitgedeeld ook zeer lezenswaardig als aanvulling op wat je schrijft: http://www.ambtenaar20.nl/?p=3052
  • Sanne Roemen · 5 months ago
    Ok, dus een initiatiefnemer kan wel op een gegeven moment 'uit beeld verdwijnen' als er maar anderen zijn die zijn rollen op zich nemen.
    Over dat aanjagen: ik ken er, die dat op bijna onzichtbare wijze doen, dus door niet zelf in 'draadjes' te stappen maar pro-actief anderen te prikkelen om dat te doen. Hij wijst dus Pietje op een gesprek tussen Annie en Klara "hee, heb je dit gezien? Jij hebt daar toch ervaring mee?'
    Die ene aanjager heeft een onmisbare rol, maar laat zelf zelden zijn gezicht zien. Ik vind dat een mooie manier van invullen.